“
Met zijn unieke ligging, duurzame technieken en ruime terrassen is Rachelle een ode aan het trage leven aan zee. Bouwbedrijf Christiaens vertelt hoe dit kustproject tot leven kwam.
Inderdaad, Pieter Levrau heet niet Christiaens. En toch is hij helemaal thuis in dit familiebedrijf. Eerst als werfleider en nu, 25 jaar later, als CEO… Pieter kent de onderneming door en door en huldigt dezelfde filosofie als die waar Bouwonderneming Christiaens zijn onberispelijke reputatie aan te danken heeft: de klant compleet ontzorgen. Die belofte lossen ze volledig in tijdens de samenwerking met Imroder voor de realisatie van Rachelle in De Haan.
Waarom vormen Bouwonderneming Christiaens en Imroder zo’n sterk team?
Pieter Levrau — Als specialist in unieke nieuwbouw en uitdagende architectuur zitten creatieve en duurzame oplossingen ons in de vingers. Wij houden ervan om heel specifieke wensen te vervullen.
De mensen bij Imroder delen een soortgelijke visie en waarden; dat wederzijds begrip voedt onderling vertrouwen. Net als wij maken ze op het vlak van kwaliteit geen compromissen. Parket hoort bij hen bijvoorbeeld tot het basisaanbod; dat zie je niet vaak.
“Onze mensen leggen hun hart en ziel in hun maatwerk en dat toont zich in onze realisaties.”
Hoe komen jullie tegemoet aan de hoge kwaliteitseisen?
Pieter Levrau — Onder impuls van de complexere wetgeving evolueert de bouwmarkt meer en meer naar een kenniseconomie. Richtlijnen bij de conservatie van gevels, regels rond bemalen, strengere uitstootnormen… Het vergt heel wat knowhow om daar op de juiste manier mee om te gaan, maar op dat vlak zijn er zelden of nooit problemen. Niet met de wetgever en niet met de klant. Dankzij onze nauwgezette opvolging en hechte relatie kunnen we transparant communiceren over eventuele obstakels en samen naar oplossingen zoeken. Die vlotte wisselwerking draagt bij aan een hoogstaand resultaat.
Waar hechten jullie naast topkwaliteit nog veel belang aan?
Pieter Levrau — Traditie en teamwork. En bij Bouwonderneming Christiaens staan beide waarden centraal tijdens de meiboomviering die we organiseren telkens wanneer we het hoogste punt van een project bereikt hebben. Een mijlpaal en een feestelijk moment waarbij de bouwheer, architect, projectleider en alle arbeiders samenkomen als appreciatie voor al het harde werk. Bij het prachtige Rachelle in De Haan, waar we 15 exclusieve appartementen realiseren, hebben we de olijfboom als meiboom gehesen en overhandigd. Een eeuwenoud symbool voor de duurzame band tussen mensen.
Hoe slagen jullie erin om de juiste vakmensen te vinden en te binden?
Pieter Levrau — De natuurlijke uitstroom is veel groter dan de instroom uit technische richtingen, waardoor de ‘war for talent’ heviger woedt dan ooit tevoren. We hebben de traditie van de meiboomviering in ere hersteld om onze mensen te laten voelen hoe belangrijk ze zijn voor elk project; voor elk succes. Daarnaast letten we er ook op dat ze niet langer dan een half uur in de wagen zitten onderweg naar hun werf. Ze beschikken over het beste materieel en ze krijgen de kans om regelmatig opleidingen te volgen. Wij investeren echt in de relatie met onze medewerkers. Gelukkig stellen we elke dag opnieuw vast hoe groot het engagement is; hoe we als collectief gedragen worden door een oersterke teamspirit.
Notitie van Bebelle
Tradities raken me. Niet uit nostalgie, maar omdat ze iets bewaren wat we anders zouden vergeten. Toen ik dit artikel voor het eerst las, verraste het me dan ook aangenaam dat Pieter het over de meiboom had. Het is mooi dat we ook in onze sector zulke gebruiken in ere houden. Als het hoogste punt van de ruwbouw bereikt is, wordt
daar de meiboom geplaatst. Dat zou voorspoed en vruchtbaarheid brengen voor de bewoners van het huis. Maar waar komt die traditie vandaan eigenlijk ? De traditie van de meiboom in de bouw komt uit oude germaanse en noord Europese rituelen rond vruchtbaarheid bescherming en dankbaarheid. Wanneer het hoogste punt van een gebouw bereikt werd het moment waarop de ruwbouw “rechtstaat” plaatste men een boom of tak bovenop het dak als symbool van leven, voorspoed en verbinding tussen mens en natuur. In de middeleeuwen geloofde men ook dat bomen geesten beschermden. Door een meiboom op een nieuw gebouw te zetten vroeg men als het ware bescherming voor de bewoners en voor de arbeiders die eraan gewerkt hadden. Het was eigenlijk een eerbetoon aan de vakmannen die het project mee hadden opgebouwd. Eigenlijk zit er iets heel moois achter, een gebouw is niet enkel steen en beton maar ook een collectief verhaal van mensen vertrouwen arbeid en toekomst.
Notitie van Bebelle
Tradities raken me. Niet uit nostalgie, maar omdat ze iets bewaren wat we anders zouden vergeten. Toen ik dit artikel voor het eerst las, verraste het me dan ook aangenaam dat Pieter het over de meiboom had. Het is mooi dat we ook in onze sector zulke gebruiken in ere houden. Als het hoogste punt van de ruwbouw bereikt is, wordt
daar de meiboom geplaatst. Dat zou voorspoed en vruchtbaarheid brengen voor de bewoners van het huis. Maar waar komt die traditie vandaan eigenlijk ? De traditie van de meiboom in de bouw komt uit oude germaanse en noord Europese rituelen rond vruchtbaarheid bescherming en dankbaarheid. Wanneer het hoogste punt van een gebouw bereikt werd het moment waarop de ruwbouw “rechtstaat” plaatste men een boom of tak bovenop het dak als symbool van leven, voorspoed en verbinding tussen mens en natuur. In de middeleeuwen geloofde men ook dat bomen geesten beschermden. Door een meiboom op een nieuw gebouw te zetten vroeg men als het ware bescherming voor de bewoners en voor de arbeiders die eraan gewerkt hadden. Het was eigenlijk een eerbetoon aan de vakmannen die het project mee hadden opgebouwd. Eigenlijk zit er iets heel moois achter, een gebouw is niet enkel steen en beton maar ook een collectief verhaal van mensen vertrouwen arbeid en toekomst.