“
“Bij mij ontstaat alles omdat ik iets mis,” vertelt interior designer Geraldine Van Heuverswyn (Boogschutter). Die gevoeligheid voor wat ontbreekt, vormt het vertrekpunt van een manier van werken waarin intuïtie, esthetiek en functionaliteit samenkomen.
Haar professionele fundament werd gelegd bij Obumex, waar ze eerder toevallig terechtkwam en haar echte leerschool vond. Wat begon als een technische rol, evolueerde naar het aankleden van ruimtes: het selecteren van meubelen, stoffen en verlichting, en het vertalen van plannen naar leefbare interieurs. “Ik ben daar gewoon ingerold,” stelt ze nuchter vast.
In een sector die steeds sterker door trends wordt gedomineerd, positioneert Van Heuverswyn zich anders. Haar werk wil niet imponeren, het moet functioneren. “Een zetel, een tafel en stoelen maken nog geen thuis,” zegt ze. Het lijkt evident, en net daar wringt het vaak. Veel interieurs blijven steken in losse aankopen die samen geen geheel vormen. Het resultaat: een ruimte die ingericht is en toch niet klopt.
Volgens haar zit het verschil in de lagen die ontbreken. “Aankleding, textuur, licht en samenhang maken van een huis een thuis,” legt Van Heuverswyn uit.
Authenticiteit als werkwijze
In plaats van zich aan te passen aan smaak of trends, kiest ze voor het omgekeerde. “You get me as I am,” haalt ze haar schouders op. Een interieur slaagt alleen wanneer er vertrouwen is. “Dat begint bij eerlijkheid. Als iets niet klopt, zeg ik dat gewoon.” Die directheid werkt. Klanten kiezen voor haar omdat ze geen compromis sluit op wat beter kan. “Die creatieve vrijheid is belangrijk.”
Functionaliteit en tijdloosheid als uitgangspunten
“Mijn ontwerpen hebben altijd een functie,” verklaart Van Heuverswyn. Een tafel wordt een oplossing, een bank structureert de ruimte. Die logica loopt door in haar projecten en in de creaties die ze onder de naam Minimal uitbrengt. Zelfs haar meest sculpturale stukken blijven praktisch. Materialen als hout, natuursteen, inox en emaille keren terug in een consequent functioneel lijnenspel. Ze kiest resoluut voor tijdloosheid, ook wanneer die ingaat tegen de huidige golf van maximalisme en vintage revival. “Mijn interieurs zijn niet posh,” benadrukt ze. Ze werkt met natuurlijke materialen, een beperkt kleurenpalet en een sobere vormentaal, en dat vanuit de overtuiging dat rust belangrijker is dan indruk.
Contentement als fundament
Van Heuverswyn ontwerpt niet voor woonmagazines, maar voor het leven zelf. “Ik heb daarom een connectie nodig met mijn klanten,” zegt ze. “Ik wil hun gewoontes begrijpen.”
Soms leidt dat tot het advies om niets te kopen. “Het kan volstaan om dingen te verplaatsen. Dat gaat in tegen mijn winkel, maar op lange termijn bouw je vertrouwen op.” Klanten komen terug voor een visie, niet voor producten.
Die tevredenheid geeft haar energie. Ze spreekt over lange dagen die niet vermoeien, over nachten waarin ideeën blijven circuleren, over werk dat nooit stopt. “Na een plaatsbezoek kan ik soms blijven gáán. En dan ’s nachts wakker worden en meteen voortdoen. Het voelt ook nooit als een job.”
ABC van Geraldine Van Heuverswyn
We legden Geraldine het begin van het alfabet voor. Drie letters, drie antwoorden die verrassend veel zeggen over haar parcours, haar referenties en haar manier van creëren.
A – ADHD
De diagnose kwam laat, maar verklaarde veel.
“Waarom mijn hoofd nooit stopt. Onder mijn schedel is het chaos. Maar daardoor zoek ik net naar structuur. Ik streef naar heldere, logische en rustige interieurs. Door die ADHD voel ik ook snel wat er wringt. Ik kom ergens binnen en denk: zien jullie dat niet? Dat is geen kritiek. Eerder verwondering. Dan begin ik te verplaatsen en te herschikken. En plots klopt het. Na zo’n plaatsbezoek kan ik blijven doorgaan. Nu begrijp ik beter waarom.”
B – Bewondering
“Ik heb respect voor mensen die hun eigen ding doen. Bea Mombaers bijvoorbeeld. Die heeft haar stijl. Die blijft zichzelf. Die gaat zich niet anders voordoen. Consistentie is voor mij echt een bewijs van vakmanschap.” En dan, bijna terloops: “Oei, bij B had ik eigenlijk Benoit Dewitte moeten zeggen.” (lacht)
C – Creativiteit
“Ik heb nooit interieurvormgeving of meubelontwerp gestudeerd. Maar het zat altijd in mij. Op mijn tien jaar heb ik een huis getekend. Ik heb die tekening bewaard en dat huis zit nog altijd goed in elkaar. Ik ga nooit zeggen: nu ga ik eens iets ontwerpen. Het ontstaat omdat ik iets mis. Waarom kan je geen speelgoed opbergen in een mooi bijzettafeltje? Waarom kan daar geen licht uit komen?”